Normandië

Winterreis naar Normandië

Dit jaar hebben we in een krappe twee weken een reis naar Normandië gemaakt met de camper.  We hebben een mooie kustroute gereden langs de krijtrotsen en invasie stranden.  hieronder zie je de route die we hebben gereden. Een tocht van ongeveer 2000 km.

De heenreis

Dag 1.

We zijn van huis naar Equihen Plage gereden. een rit van dik 400 kilometer, door zeeland, België en de Franse kust. Het weer was eerst mistig daarna regenachtig. De camperplaats in Equihen Plage (sitecode 7281) ligt direct aan de kust in een heel klein plaatsje. Prima plek met stroom.  

Dag 2.

Bij regenachtig weer bekijken we de omgeving van de camperplaats, en die blijkt prachtig te zijn. Vanuit de camper loop je in 2 minuten naar de eind van het land en kijkt de diepte in, even verderop ligt een wandelpad met trap naar het strand. Het strand is nu niet te bereiken want het is vloed en het waait hard. Er staan mooie golven, spectaculair om te zien. Tegen de middag vertrekken we naar onze 2e camperplaats in Le Treport. (sitecode 10523) Dit is het begin van de albastenkust. We bezoeken het stadje door met de gratis lift naar het strand te gaan. Wat een leuke ervaring. Vanaf het strand heb je een geweldig uitzicht over de rotsen. We bekijken de haven die nagenoeg droog staat en bezoeken de kleine kermis. Na een heerlijke wafel en warme chocolademelk gaan we weer met de lift naar boven en lopen terug naar de camper bovenop de krijtrotsen. 

De Albastenkust

De 130 kilometer lange Albastenkust (Côte d’Albâtre) is een aaneenschakeling van krijtrotsen tussen Le Havre en Le Tréport, waarvan enkele de duizelingwekkende hoogte van 120 meter bereiken! Met haar bekende badplaatsen, kiezelstranden, “valleuses”, valleien met een opening op zee, en vissersdorpen trekt haar schoonheid al sinds de 19e eeuw bezoekers. Daarbij was ze een inspiratie voor vele impressionistische schilders. Het is waar dat het groenblauwe water van het Kanaal, en de adembenemende landschappen een grote inspiratiebron is… Want wanneer je de wandelroute langs de rotsen neemt, dan word je getrakteerd op de meest spectaculaire uitzichtpunten!

Behalve de ongelofelijke natuur, hebben de steden en badplaatsen van de Albastenkust ook veel te bieden. Onder de toppers noemen we de beroemde Dieppe en Étretat, die stuk voor stuk een rijk en gevarieerd erfgoed bieden. 

Le Treport

Le Treport

Dag 3.

In de ochtend lopen we nog even langs de kust van Le Treport en vertrekken dan langs de kunst naar Dieppe

We staan daar op een camperplaats met uitzicht op Dieppe en de krijtrotsen. (sitecode 1142) Er is een ingewikkeld systeem van stroom pakken, op bepaalde uren kun je voor maximaal 1 uur stroom pakken. Dat gaat natuurlijk nooit lukken, gelukkig staan er maar een klein aantal campers en hebben we de uren dat er stroom is ook stroom. We bekijken de stad en het kasteel, kopen broodjes voor het kerstontbijt en lopen langs de boulevard waar veel monumenten staan van de aanval op Dieppe in 1942. 

Dieppe

Proefinvasie op Dieppe.

De aanval op Dieppe, ook bekend als De slag om Dieppe of Operatie Jubilee, was een geallieerde aanval op de door de Duitsers bezette havenstad Dieppe, gelegen aan de noordelijke Franse kust, tijdens de Tweede Wereldoorlog, die plaatsvond op 19 augustus 1942.

De aanval werd uitgevoerd door meer dan 6000 infanteriesoldaten, hoofdzakelijk Canadezen, ondersteund door Britse zeemacht- en luchtmacht-contingenten. Het doel van de operatie was om een belangrijke haven te veroveren en bezet te houden gedurende een periode, om te bewijzen dat dit mogelijk was en om informatie in te winnen en te kijken hoe de Duitsers zouden reageren. Ook was de aanval bedoeld om de Luftwaffe in een grotere slag te betrekken.

De aanval werd over het algemeen beschouwd als een tactische ramp, want geen van de hoofddoelen werd verwezenlijkt. 4384 van de in totaal 6086 mannen die tot aan de wal kwamen, werden gedood, verwond of gevangengenomen. De Royal Air Force en de Royal Canadian Air Force (RCAF) verloren 119 vliegtuigen, terwijl de Royal Navy 555 slachtoffers telde. De catastrofe in Dieppe heeft latere geallieerde voorbereidingen voor Operatie Toorts en D-Day beïnvloed.

Dag 4. 

We rijden vandaag door naar Etretat. De bekendste bezienswaardigheid van Etretat is zonder twijfel de beroemde krijtrots l’Aiguille (wat op een olifant lijkt). Deze indrukwekkende krijtrotsen vormen al jaren de belangrijkste toeristische trekpleister aan de kust van het noordelijke deel van Normandië. We strijken er neer op een kleine camperplaats (sitecode 67339) en lopen naar het strand, een wandeling van zo’n 20 minuten. De rotsen zijn echt prachtig en we hebben geluk met het weer, er is zelfs blauwe lucht te zien! Het beklimmen van de rotsen is best een uitdaging maar de beloning ervoor is geweldig. 

Etretat

De stranden van D-Day

Op 6 juni 1944 kwamen de geallieerden aan wal via de kust van Normandië om Europa te bevrijden. Utah Beach, Omaha Beach, Gold Beach, Juno Beach en Sword beach zijn de code namen, die werden gegeven aan de invasiestranden. Veel van de bunkers zijn bewaard gebleven.

De invasiestranden liggen in de departementen Calvados en Manche en strekken zich vele kilometers uit: tussen Ouistreham en Sainte-Marie-du-Mont, via Arromanches-les-Bains en Colleville-sur-Mer.

Op vele plaatsen zijn herdenkingsplaatsen ingericht en zijn er begraafplaatsen met duizenden doden. 

Dag 5.

Via Le Havre naar Caen. We verlaten de Albastenkust en gaan naar de invasiestranden van Normandië. Bij Le Havre steken we de Seine over via de Pont de Normandie. Dit is een tolbrug, tegen onze principes nemen we die, maar we vonden het de moeite waard om er over te gaan. In Caen staan we op een camperplaats van Camping-car Park. (sitecode 101452) Je moet er een pasje voor aanschaffen de eerste keer (dat kan ter plekke) en we hebben nog enkele keren er gebruik van gemaakt hierna. ’s Middags bezoeken we het memorial museum. Dit museum geeft een overzicht van de waanzin van eerste WO tot aan de koude oorlog. Een goede inleiding op de dagen hierna. 

Le Havre

Caen

Dag 6. 

We gaan vandaag veel zien van D-Day. Allereerst gaan we naar de brug van  Benouville. De herovering van deze brug is de meest beroemde missie van de 6e Britse Airborne divisie van Majoor Howard. Deze brug werd 3 weken later omgedoopt tot Pegasus Bridge als eerbetoon voor de dappere soldaten die het insigne van Pegasus op hun schouder droegen. 

Hierna gaan we naar Quistreham, daar plaatsen we de camper op de camperplaats (sitecode 2128) en lopen naar het bunker museum. Een indrukwekkend museum in een Duitse bunker. Daarna gaan we naar Sword Beach. Voor ons het eerste strand dat we oplopen en dat is toch een gek gevoel, je ziet een gewoon strand maar tegelijkertijd weet je dat hier veel gebeurt is. Tussen de strandhuisjes vind je nog overblijfselen van de Duitse verdediging. We blijven niet op de camperplaats in quistreham maar rijden nog een stuk door, na een canadese begraafplaats te hebben bezocht zetten we de camper neer in Arromanches les Bains (sitecode 42117), met uitzicht op Gold beach en de overblijfselen van de kunstmatige haven. 

 

Sword Beach

Dag 7. 

Vanuit onze room with a view kijken we vanmorgen op de kunstmatige haven van Arromanches. We bekijken het uitzichtpunt en de 360 graden film in de cinema. We gaan daarna een paar kilometer verder naar Batterie Longues-sur-mer. Dit geschut is een van de belangrijkste onderdelen van de Atlantische Muur. Gesitueerd tussen Omaha Beach en Gold Beach, werd het intens gebombardeerd, zodat het tijdens D-Day niet voluit in actie kon komen. Het werd veroverd door de Britse troepen. 

Daarna vertrekken we naar Pointe du Hoc. Gelijker tijd met de invasie op Omaha Beach werd er een aanval uitgevoerd door 225 Amerikaanse Rangers op Pointe du Hoc. Ze bekommen de 25 tot 30 meter hoge kliffen om de zes stukken artillerie te neutraliseren die Omaha Beach en Utah Beach bedreigden.  Hierna rijden we naar Utah Beach om er te overnachten, helaas is deze camperplaats gesloten voor de feestdagen en gaan we opzoek naar een andere plaats en komen uit in Carentan. (sitecode 26046)

Arromanches les Bains

pointe du Hoc                   Longues sur mer

Dag 8. 

Onze laatste dag op de invasie stranden. We bezoeken eerst Sainte-Mere-Eglise. De soldaat John Steele is daar beroemd geworden omdat hij 2 uur lang met zijn parachute aan de kerktoren hing. In het dorp bevindt zich ook het Airborne Museum. In de vroege uren van 6 juni 1944 werden meer dan 13000 man afgeworpen in de buurt van het dorp. 2500 man werden met zweefvliegtuigen afgezet om ongeveer 4 uur ’s morgens. Ze behoorden bij de 82ste  en 101ste amerikaanse airborne divisies. 

Het is een geweldig museum, met een geweldige Nederlands talige rondleiding op een iPad met veel achtergrond informatie. Echt een aanrader. 

Hierna zijn we weer terug gereden naar Utah Beach en zagen een mooie regenboog voor het strand. 

Dit was voor ons de afsluiting van het gedeelte invasiestranden. De rest van de vakantie wilden we alleen nog mooie natuur zonder oorlogsgeweld verleden. 

We reden door naar een kleine camping in Catteville le Phare. (sitecode 63954) De eerste camping die open was, hoera, maar wel zonder sanitair. Das dan weer jammer. 

Utah Beach

De rotskusten van Normandië

Het Noorden van het schiereiland Cotentin bestaat grotendeels uit rotsige kusten langs kleine agrarische kavels. De kust heeft mooie beschutte baaien, afgewisseld met granietrotsen die tot diep in zee doorlopen. Vuurtorens waarschuwen de scheepvaart voor verraderlijke rotspartijen onder water. 

Dag 9. 

Route des caps. 

Het waait behoorlijk, en dat is voor vandaag ook eigenlijk wel lekker. We hopen hoge golven te zien. Allereerst gaan we naar Phare de Gatteville (sitecode 43080) , bijna om de hoek van de Camping. Deze vuurtoren is met z’n 75 meter de hoogste van Frankrijk.  Rondom de vuurtoren ligt een groot plateau van graniet, dat bij eb droogvalt. Met harde wind kan het hier flink te keer gaan, helaas voor ons komt de harde wind uit de verkeerde hoek en staan we zowat in de luwte. We gaan ons geluk daarom aan de andere kant van het schiereiland zoeken. We rijden via Cherbourg naar La Hague. Naar Phare de Goury, om precies te zijn. Vanaf de camperplaats (sitecode 1305) hebben we er prima zicht op. Hier gaan de golven wel flink te keer en we kijken een tijdje naar dit mooie schouwspel. De vuurtoren van Goury is een vuurtoren gebouwd op een klein eiland op 800 meter voor de Cap de la Hague op het meest noordelijke punt van Normandië. De vuurtoren werd gebouwd tussen 1834 en 1837 om het scheepvaartverkeer op de gevaarlijke Raz Blanchard, bekend om haar sterke zeestromen, te beschermen. We staan zo dicht bij het Britse eiland Saint Anne, dat ik een appje krijg van m’n provider dat ik me in Groot-Brittannië bevindt. 

Via avontuurlijke weggetjes gaan we langs de kust richting onze camping van vandaag in Coutances. Camping Les Vignettes is GEEN aanrader. (sitecode 1164)



Phare de Gatteville     

                     Phare de Goury

Dag 10.

We rijden vandaag naar Mont Saint Michel, eigenlijk alleen maar op het te zien liggen, maar daar aangekomen werden we toch nieuwsgierig en parkeerden de camper op P8 (Sitecode 24300) en namen de gratis pendelbus naar het eiland. vroeger was er een dijk die met hoog water onderliep, nu ligt er een brug en kun je het eiland altijd bereiken. We lopen door de smalle, drukke straatjes en over de de vestingmuren weer terug. Indrukwekkend om te zien. Daarna gaan we weer met de pendelbus terug en halen de camper weer op, we rijden door naar Bretagne, naar Hirel om precies te zijn. Hier staan we een nacht op de Camperplaats. (sitecode 10285) Het is oudejaarsdag en we beleven hier een rustige nacht. 

Mont Saint Michel

De terugreis

Oh helaas we moeten al weer terug. in 3 dagen rijden we terug naar huis. Vakanties gaan altijd veel te snel. En zeker vakanties in de winter, het is stukken korter licht, dus de tijd om dingen goed te zien is veel beperkter. We hebben wel een goed beeld gekregen van Normandië. Het weer was, zo als te verwachten was, nat en winderig. En je bent aangewezen op Camperplaatsen omdat Campings hier vrijwel allemaal dicht zijn. 

Dag 11. 

Nieuwjaarsdag. Tijd voor een nieuwjaar duik, helaas is het eb en is het kilometers lopen door het slik voor je bij het water bent dus dat slaan we over, zoals elk jaar overigens, het wordt een strandwandeling, lekker uitwaaien voor we weer gaan rijden. Er zijn hier veel oesters gevonden , het hele strand ligt er bezaait mee. 

We rijden vandaag naar Evreux (sitecode 55951) een rit van zo’n 275 km omdat we nog steeds tolwegen vermijden en onderweg ook nog wel wat willen zien. We gaan daarom wat om via diverse bosgebieden, zoals het Regionaal Natuurpark Normandie-Maine ,  Forêt Domaniale d’Écouves en Parc naturel régional du Perche. Een prachtige route om te rijden. 

 

Hirel

Dag 12.

Weer een reisdag, we rijden 310 km via de A28. Het weer is afwisselend mooi en dan weer regen. Onderweg zien we een prachtige wolkenlucht met waanzinnige blauwe wolken. En op de boerencamping in Tournai (sitecode 88481), of in het Nederlands Doornik, of eigenlijk was het Orcq zien we een mooie zonsondergang en ook twee regenbogen boven elkaar, dus hoewel we de postcodeloterij wederom niet hebben gewonnen weten we dat we al de hoofdprijs hebben met deze prachtige camper. Waar we al veel plezier van hebben gehad en vast nog wel van zullen krijgen. 

Tournai

Dag 13.

We rijden het laatste stuk naar huis, einde vakantie helaas, maar we kijken er met veel plezier op terug en dromen al over nieuwe mooie reizen.